Het toilet
project

Een terugkerende droom. Gehaast op zoek naar een wc. Dáár begon het mee. Ik onderzocht de symboliek ervan. Terugtrekken, loslaten…van welke shit moest ik af?! Wat speelt zich in het kleinste kamertje af? De pot…een metafoor, gedaante, troon of voetstuk? Het veranderde toen ik een toiletpot omgekeerd zag: de onderkant van het vrouwelijk lichaam. 

Het ontstaan van het toilet

Lang geleden toen de ozonlaag nog een dikke plak was, kwam reus Bram per abuis de rust verstoren in het Ritarata bos. Het was nacht en Bram kon zich slecht oriënteren in het donker.

Vloekend liep hij bomen en struiken omver. Alle dieren lagen te schudden in hun nest. De reus was verdwaald en had vreselijke kiespijn. Hij ging zitten op een omgevallen boom, wachten tot het licht werd. Maar de pijn leek alleen maar erger te worden. Zijn wang klopte en de reus stampte, schreeuwde en riep om zijn moeder…

'Die heeft wolf in de bek!', zei de boskat tegen de andere wakkere dieren. 'Wolluf? Wolluf?!' De ekster sprong van zijn tak. 'Dat doet me denken aan het sprookje van die meid en die opoe'. 'Roodkapje!', riep het mensenkind Wanda Cecilia enthousiast, omdat zij al wist dat de ekster een mop ging vertellen. 'Ja, die. Luister, die loopt dus door 't bos om d'r zieke opoe wijn en koekies te brengen. Enne…ziet ze in ene de grote boze wolluf in de struiken. Zegt ze: "Heej! Grote wolluf, U hier!?" Ze kijkt m aan en zegt: "Wat heb u grote tanden?! En een grote…" Zegt die wolluf: "Sodemieter op, ik zit te schijten!!" Hahahaha!!' De ekster lachte altijd het hardst om zijn eigen grappen.

'Wat sta je nou te draaien, meid?' vroeg hij aan Wanda Cecilia. Ze moest plassen van het lachen en zocht een struik. 'Pissen gaat voor dansen!', sprak de ekster plechtig. 'Wat doen we nou met die reus?!', wilde de vleermuis weten. 'Met mijn vriendinnen kan ik draadjes om zijn kiezen spinnen en dan trekken we z'n hele gebit eruit!', riep spin Wilhelmina kwijlend van plezier. 'Goed plan!', juichten de torren en mieren. 'Zijn wij tenminste van deze herrie af.'

De vleermuis vloog naar de reus en vertelde hem van hun idee. Maar de reus was als de dood voor spinnen en begon nog harder te brullen. Ten einde raad zette hij zijn tanden op elkaar en trok zijn kiezen er eigenhandig uit. Daarna smeet hij ze bloedend het bos in. Toen zijn mond geheeld was kon Bram eindelijk weer zien waar hij stond. Hij ging richting het Noorden. Daar was een vegetarisch woud waar veel tandeloze reuzen leefden en die bovendien erg goed konden koken.

De rust was teruggekeerd in het Ritarata bos. De schade die reus Bram had veroorzaakt werd door de mieren hersteld en ieder ging weer zijn eigen gang.

Op een zonnige dag liep Wanda Cecilia door het bos op zoek naar een plekje om te poepen. Mos zocht ze, want dat vond ze lekker zacht aan haar kont. Plotseling zag ze een van de kiezen van reus Bram liggen. Een enorme joekel. Ze keek er naar en ze keek erin. Haar billen pasten precies op de kroon van de reuzekies! Zelden had ze zo lekker gezeten. Haar drollen vielen met een grappig geluid naar beneden in het gat dat de reus zo'n pijn had bezorgd. Hier wilde ze zich altijd op ontlasten en dat deed ze ook. Daarom besloten de dieren van het Ritarata bos om de kies te vernoemen naar Wanda Cecilia.

Het Ritarata bos.

Vloekend liep reus Bram bomen en struiken omver.

Alle dieren lagen te schudden in hun nest.

Reus Bram ging zitten op een boomstam, wachtend totdat het licht werd.

'Die reus heeft wolf in de bek!', zei de boskat.

Plotseling zag Wanda Cecilia een van de kiezen van reus Bram liggen.